Παρατήρησε ότι η διακονία του Ιερού Θυσιαστηρίου είναι μεγίστη και φοβερή, γι’ αυτό απαιτείται καθαρή ζωή και ανεπτυγμένη πνευματική αίσθηση των τελουμένων, εκ μέρους του Ιερέως. Η Θεία Λειτουργία δεν είναι παράσταση, αλλά κορυφαίο Μυστήριο, που τελεσιουργεί ο Χριστός και εμείς προσφέρουμε σ’ Εκείνον τα χείλη και τα χέρια μας. Γι’ αυτό, η πρώτη ιεραποστολική ενέργεια του Ιερέως οφείλει να είναι η Θεία Λειτουργία, μέσω της οποίας βιώνεται το φως του Χριστού, αποκτάται ο Θείος Έρως, που είναι καρπός της τηρήσεως των Εντολών του Χριστού.
Ο Γέροντας αναφέρθηκε στην αξία της ταπεινώσεως στην ζωή του Ιερέως, η οποία είναι ελκυστική της Θείας Χάριτος και στην αγάπη του Θείου Λόγου, που συμβάλλει στην οικειότητα με τον Θεό. Επικαλούμενος ρήσεις και κυρίως το παράδειγμα σύγχρονων αγιασμένων μορφών του Άθωνος, όπως οι Όσιοι Σωφρόνιος ο Αγιορείτης, Εφραίμ ο Κατουνακιώτης και ο Γέρων Ιωσήφ Βατοπαιδινός, μίλησε για την σημασία της προσοχής, που πρέπει να επιδεικνύει ο Ιερεύς και του πόνου για τον Θεό, που πρέπει να τον διακρίνουν στην Θεία Λειτουργία, διότι μόνον τότε η Χάρις θα κατοικεί μέσα του και θα μπορεί να εμπνεύσει τους ανθρώπου.
Ολοκληρώνοντας την ομιλία του, ο Γέροντας Εφραίμ αναφέρθηκε στην σημασία της μετανοίας για τον Ιερέα, η οποία οφείλει να είναι αδιάλειπτη, διότι έτσι αναζωπυρώνεται το χάρισμα και καθαρίζει η ψυχή του. Φεύγει από ην τροχιά της γης και περνά στην τροχιά του Θεού και μπορεί να επιτελεί το όλον ιερατικό του έργο. Η αδιάλειπτη μετάνοια φέρει στην ψυχή του Ιερέως την ειρήνη του Θεού, που την μεταδίδει στους πιστούς και τον μετατρέπει σε άνθρωπο του μέλλοντος αιώνος, που ζει από τώρα την αιωνιότητα. Ακολούθησε γόνιμος διάλογος κι η σύνοψη των συμπερασμάτων από τον Μητροπολίτη Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνάτιο.